На состанокот на клубот одржан на 20. 04. 2010 година, на дневен ред беше планинарскиот поход Богомила – Скопје, и веќе беа пријавени 120 планинари од 17 Планинарски клубови од кои 3 од Р. Србија. За главен водич бев избран јас_Никола Тодоровски и мои асистенти Буранедин Сали, Стојан Нацевски, Адиловски Ислам, Трендафилов Васил и Божиновски Сашо – Саленио. Тргнавме со возот во 07.00 за Богомила. Поради големиот интерес беа резервирани домовите во Папрадиште и Чеплес, но поради интернет најавите за дождлив и ветровит викенд, многу пријавени не се појавија, но затоа пак имаше и околу 20_тина учесници непријавени на нашата е-пошта.Најваувањето го баравме од учесниците за да можеме да ги сместиме сите, а и поради тоа што секој учесник на крајот добива Признание. Но како и да е, се снајдовме и официјална бројка на учесници на походот е 75 планинари и 13 планинарски клубови.

Сабота 06.30, Тргнавме 50_тина од Чеплес, а во 05.30ч., 26 учесници од Папрадиште, планот беше да се споиме негде кај Горна Бабина Дупка, но не испадна според договореното бидејќи и покрај нашето споро темпо тие не не стигнаа. Утрото не навестуваше добро време, но сепак сите одлучно тргнавме кон врвот Солунска Глава 2540 мнв. До Аргачот не пратеше густа магла и роса. Но веќе кон врвот времето се подобруваше и кога се качивме на врвот и сонце не огреа. Не пречекаа од војската и ни дадоа на сите учесници чај и јавно да се заблагодариме на АРМ за пружената логистика. Но одеднаш падна густа магла при што видливоста беше 5 метри. Поради тоа одлучивме да продолжиме кон нашата крајна дестинација за тој ден планинарскиот дом Караџица. Маглата не пратеше скоро до Бегово Поле, каде направивме 30 мин. пауза и веќе се споивме со дел од групата од Папрадиште. Во 14.00 напуштените објекти во Дуње, краток одмор и полека по широкиот правлив пат кон домот пратени од сонцето кое интернет-прогнозите не го предвидоа. Во 16.30 стигнаве и се сместивме во домот, до 18.00 сите учесници стигнаа во домот и веќе атмосферата е весела. Ако претходната вечер сите учесници беа малку порезервирани, сега веќе не беше така, дали поради поминатата најтешка етапа од походот или поради веќе воспоставените нови пријателства.

Недела 05.00 часот сите спремно тргнуваме кон с. Алдинци, преку дрвениот мост на Кадина Река и нагоре кон Празни Торба и изворот каде што се одморивме 30 минути. И тука да споменам нашиот пријател Душан Томич секогаш раздава од неговите домашни медењаци , . Продолжуваме кон с. Цветово, Марков Манастир и тука не дочекува со чај и кафе, пак нашиот пријател и колега Илија со семејството. Краток одмор и посета на манастирот и продолжуваме кон Д. и Г. Соње и веќе сме пред домот на врв Водно каде што не пречекуваат претседателот Живко со синот Андреј, Таки, Живоин и Благоја со локум и честитки до сите учесници. По салатата и гравчето зема збор претседателот Темелкоски Живко и почна со доделување на признанија на клубови и на сите учесници. Марјанчо Марковски ни ја прочита песната што ја составил за овој поход.

Пролетниот маратон

Се собраа нашите другари

другари планинари

состанок направија

прекрасна идеја на дневен ред ставија

а сите присутни ја поздравија.

Планинарски маратон да дигнат

од Чеплес до Водно да стигнат

во голем снег и силен ветер

на врв Солунска да се качат

преку Бегово да се симнат

ноќта на Караџица да здивнат

утрото на Кадина Река да се симнат

успат Марков Манастир да ѕирнат

за на крај преку Горно Соње

на врв Водно да стигнат.

Јас како водич на овој поход сум многу задоволен како поминавме а верувам дека и вие со задоволство ќе се сеќавате.Догледање до следниот 31_ви Планинарски Поход Богомила – Скопје. Во продолжение погледнете го списокот на учесници, слики и видеа од овој поход.